Menu Sluiten

100 soorten: een eerste ontmoeting

Van sommige vogelsoorten verwacht je vroeg of laat wel een exemplaar tegen te komen. Kauwtjes, blauwe reigers, meerkoeten, dat soort vogels kun je dagelijks tegenkomen; ze zijn vaak het hele jaar aanwezig op ongeveer dezelfde plaatsen. Andere soorten komen in bepaalde jaargetijden in grote aantallen op bezoek, zoals kieviten, smienten en scholekster. Er zijn ook soorten die het hele jaar wel aanwezig zijn, maar verdraaid lastig te spotten blijken. En met sommige van die soorten heeft het al meegezeten (zoals de waterral), maar met wat andere soorten wil het nog niet echt lukken. Of eigenlijk, met één jaarrond aanwezige soort heb ik een beetje een haat-liefdeverhouding opgebouwd. De goudvink.

Deze kleine vink lijkt relatief makkelijk te spotten, als je er een vogelboek op naslaat. De mannetjes zijn knalrood en plomp gevormd; dat zou je toch moeten zien zitten in het struikgewas. Niets is minder waar gebleken. Op de lokale hotspot voor goudvinken zijn dit jaar al meerdere waarnemingen gedaan, soms zelfs van vijf vogels tegelijk. Tot nu toe heb ik mezelf elke maand wel een paar keer langs de bewuste struiken gepositioneerd, turend en luisterend, in de hoop een goudvink te ontdekken. En tot nu toe is dat altijd op een fiasco uitgelopen.

Afgelopen week heb ik de moed weer verzameld om daar wat tijd te struinen. Tussen de fikse regenbuien door sluip ik langs het struikgewas. Oren en ogen open, misschien kom ik wel iets tegen. De aanwezige pimpel- en koolmezen laten van zich horen, evenals wat roodborsten, tjiftjaffen en staartmezen. Allemaal bekende piepjes en roepjes, dus ik loop wat verder. Ook daar weer even een pas op de plaats om te luisteren. Vanuit wat bosjes aan de overkant van de sloot hoor ik ineens een omlaaggaand fluitend roepje. Een roepje dat ik nog nooit in het echt gehoord heb, maar al vele malen thuis geluisterd heb ter referentie. Nog een paar roepjes en ik weet het zeker: dit is een goudvink! Direct pak ik mijn telefoon (nee, niet eens mijn camera) en start de audiorecorder. En dan, natuurlijk, stilte. Ik wacht, en ik wacht, en ik wacht nog wat langer. De vogel blijkt gevlogen. Ook zoeken op zicht levert niets op, en na enige tijd druip ik ietwat beteuterd af. Weliswaar eindelijk een goudvink gevonden, maar geen foto of wat dan ook. Een Anticlimax met een hoofdletter A. Maar, ze zijn er dus nog. Dat geeft hoop voor de wintermaanden, wanneer de bladeren weg zijn. Het zal me lukken, zo’n goudvink op de foto…

Zo’n soort als de goudvink is relatief voorspelbaar; ze zijn daar eerder gezien, de biotoop klopt, het is een relatief algemene soort enzovoorts. Wat andere soorten staan de komende tijd nog op de wishlist, of op de ‘te vinden’-lijst. Hopelijk vind ik ergens tussen de veldleeuweriken nog een voorbijvliegende boomleeuwerik, of een grote lijster tussen de zanglijsters. Later in oktober trekken de rovers richting het zuiden en word ik misschien nog wel getrakteerd op een blauwe kiekendief, smelleken of rode wouw. Die lijst telt zo’n twintig soorten, gebaseerd op trekgedrag en voorkomen in deze regio.

Bosvogelt Vogel Mark Bos Fotografie Natuur Nature Bird Birding Buizerd Buzzard Raptor Bird Of Prey Roofvogel
Buizerd / Buzzard

Maar niet alles is te voorspellen. Dat maakt vogelen ook juist zo leuk; juist de onvoorspelbare waarnemingen zijn vaak het meest bijzonder! Tijdens een wandeling over een polderpad na werk hoop ik nog wat avondtrekkers op te kunnen pikken. Het is de hele dag slecht weer geweest, met harde westenwind en veel regen, maar nu klaart het wat op. Of nou ja, het is even een ruim uurtje droog. Er hangt nog een stevige bak bewolking, maar toch wagen zich wat vogels de lucht in. Een aantal witte kwikstaarten vliegen rond in de polders en wat graspiepers passeren richting zuid. Twee jonge buizerds laten elkaar even luidkeels weten waar ze zijn. Ook een groep spreeuwen geeft nog een korte show weg door massaal op te vliegen in wat mooie formaties.

Wat verder valt een groep van zes vogels op die hard voorbij komt vliegen. De snelle vleugelslag suggereert iets eendigs en door het smalle postuur is mijn eerste gedachte ‘misschien wel een groep pijlstaarten’; die worden sinds een paar weken weer gezien op de aanliggende vogelplas in Leidschendam. Zodra ik ze in beeld heb met de camera, is het duidelijk dat het geen pijlstaarten zijn. Die langgerekte vorm en snavel, de kleuren, het vleugelpatroon; hè, middelste zaagbekken? Wat doen die in vredesnaam hier?

Bosvogelt Vogel Mark Bos Fotografie Natuur Nature Bird Birding Middelste zaagbek Red-breasted Merganser
Middelste zaagbekken / Red-breasted mergansers

En inderdaad, het blijkt een overtrekkende groep van middelste zaagbekken te zijn. Deze duikeenden hebben een voorkeur voor zout water en worden dus niet vaak in het binnenland gezien. Mogelijk zijn ze met de sterke wind vanaf zee het land opgeblazen, waardoor ze Voorschoten een kortstondig bezoek hebben gebracht. Een tamelijk bizarre waarneming van een echte zeesoort, en direct ook een nieuwe soort voor Voorschoten!

Totaal aantal soorten: 132 / 100

Aantal nieuwe soorten: 2

  • Goudvink
  • Middelste zaagbek