Menu Sluiten

100 soorten: de boel op stelten

Deze week lijkt een beetje aan elkaar te regenen. Voor vogels niet echt lekker weer om te gaan trekken, en voor mensen niet echt lekker weer om er op uit te trekken. Met een nat pak kost verplaatsen veel meer energie en dat weten de vogels maar al te goed. Dus de vogeltrek staat even op pauze. Vorige week is dat wel anders geweest. Veel dagen zijn begonnen met een strakblauwe lucht en een flinke bak zon; dat maakt vogels kijken een stuk aangenamer!

Dat mooie weer geeft ook leuke kansen voor de fotografie. De vroege ochtendzon geeft een mooie, warme tint aan (voorbijvliegende) vogels. Met de zon nog laag, worden ze ook nog eens van de zijkant af belicht, in plaats van bovenaf, zoals met een harde middagzon. Vooral het eerste uur van zonsopgang, het ‘gouden uur’, wil nog wel eens spectaculair licht opleveren. En laat dat nou net het moment zijn dat veel vogels in de weer zijn…

In de polders zijn vanaf het eerste licht al veel eendensoorten in de weer. Groepen van vier tot zeven bergeenden houden zich hier dagelijks op, om te slapen, of om te grazen in het gras. Ik weet nog hoe enthousiast ik werd van de eerste bergeenden dit jaar. Daar word ik elke keer weer aan herinnerd zodra er een bergeend voorbij komt, en zo geniet ik een beetje extra van deze mooie vogels. Ook veel groepen krakeenden komen voorbij. Mannen krakeenden hebben een subtiele fijne tekening van grijs en bruin over de rug, terwijl de vrouwen krakeenden sterk lijken op wilde eenden. In de vlucht is één van de duidelijk onderscheidende kenmerken van de krakeend goed te zien: de witte buik. En veel vliegen doen ze hier zeker: de krakeendmannen zitten de dames flink achterna, in de hoop op een nieuw nest, en twee territoriale meerkoeten jagen alles de lucht in wat te dicht bij hun nest komt.

Niet iedereen laat zich door een meerkoet verjagen. Het paar futen is nog steeds druk in de weer met de jongen, die elke week een stukje groter en zelfstandiger worden. Voor nu mogen ze nog even in alle rust bij de ouders dobberen.

Ook de lokale koekoeken laten zich soms even mooi zien. Het blijven schuwe vogels, maar aangezien het hier vrij rustig is, vliegen ze met enige regelmaat voorbij, om telkens op een andere plek hun bekende lied te verkondigen. Mijn aanwezigheid lijkt voor de vogels niets uit te maken, want op sommige dagen vliegen ze op luttele meters bij me vandaan. En soms, heel soms, lukt het dan om dat op de foto te krijgen.

De meeste dagen zijn verlopen met mooie blauwe luchten, maar andere dagen zijn grijs begonnen. In sommige gevallen kan dikke bewolking aardig wat roet in het eten gooien als het gaat om vogels kijken en fotograferen. Zeker laaghangende bewolking; als vogels daar doorheen of zelfs bovenlangs trekken, valt er weinig te zien. Afgelopen week is het vooral hooghangende bewolking geweest, en daar is prima mee te werken. De silhouetten van vogels tekenen dan duidelijk af als donkere vormen tegen een witte achtergrond. Zo zie ik op zo’n ochtend vanuit een ooghoek een groep vogels voorbijkomen. Ze lijken niet zo groot, vliegen dicht bij elkaar en gaan hard door richting het noorden. Er komen hier regelmatig groepen met stadsduiven voorbij, die ook vergelijkbaar dicht bij elkaar vliegen. Het ziet er toch wat ongewoon uit, dus voor de zekerheid maak ik wat foto’s.

En dat is maar goed ook! Sowieso geen stadsduiven dit, maar wat dan wel? Een soort steltlopers, dat is duidelijk. Geen grutto’s of tureluurs, want de snavels zijn behoorlijk kort. Vooral de rode buiken vallen op. Met wat geblader in de vogelgids kom ik uit bij kanoeten; voorjaarstrekkers vanaf eind mei, dus dat kan prima kloppen! Bij een paar vogels ontbreekt de rode buik. Ze lijken ook wat groter en hebben een ander verenkleed. Vier zilverplevieren; een iets grotere steltloper met ‘diagnostische zwarte oksels’. De donkere vlekken onder de vleugels komen niet bij andere vergelijkbare steltlopers voor, en zijn dus een goed kenmerk om zilverplevieren met te determineren. Één groep vogels, twee nieuwe soorten, ik ben tevreden. Kanoeten zijn in Voorschoten nog niet eerder gemeld, dus ook nog eens een geheel nieuwe soort voor de gemeente!

Steltlopers blijkt het thema van de week te worden. Vanaf mijn balkon zie ik ’s middags uit het niets een kleine plevier overvliegen, een soort die hier ook al drie jaar niet meer gemeld is. De meeste vogeltrek vindt ’s ochtends plaats, maar af en toe wil er ’s middags nog wel eens iets geks gebeuren. Zo klein en onopgemerkt als de kleine plevier overvliegt, zo luidruchtig komt deze visarend voorbij. Net als de eerste keer wordt de vogel aangekondigd en begeleid door een groep luid schreeuwende meeuwen. In tegenstelling tot de vogel van een maand geleden, cirkelt deze visarend niet, maar cruiset in een rechte lijn door naar noord. De tweede visarend vanaf mijn balkon, en de derde die ik boven Voorschoten zie dit jaar; wat een luxe!

De echte klapper is echter in viervoud gekomen. Op een rustig verlopende ochtend langs het water zie ik in de verte een rover, die wordt lastiggevallen door wat kieviten en scholekster. Een bekend fenomeen, want er jaagt hier genoeg; torenvalk, slechtvalk, boomvalk, havik, buizerd… Deze buizerd zit wel echt een eind weg, maar flappert rustig de polder door. Ineens knallen er wat vogels door mijn beeld heen; dichterbij, druk vliegend. Ik zoek de vogels op en begin foto’s te nemen, want het valt direct op dat het iets aparts is. Een dunne snavel, rukkende vleugelslag en lange poten. Mooi, weer steltlopers dus! Maar die poten, die lange, lánge, poten…

Wat krijgen we nou, steltkluten? Jazeker wel! Een groep van vier vogels ploegt met enige vaart voorbij en gaat in een rechte lijn over mijn hoofd heen. Het schouwspel duurt nog geen minuut, dan zijn ze al weer uit zicht verdwenen. Beduusd dubbelcheck ik even de foto’s, maar geen twijfel mogelijk: dit zijn vier steltkluten. Snel meld ik de vogels via waarneming, zodat iemand anders ze misschien nog ergens oppikt. Steltkluten zijn zeldzame vogels in Nederland; veelal op doortrek, en in hele kleine aantallen broedvogels. De ‘gewone’ kluut komt in Nederland vrij algemeen voor, maar die heb ik hier nog niet mogen aanschouwen; staat nog op de ‘to do’-lijst!

Vier nieuwe soorten steltlopers voor dit jaar, twee nieuwe voor het gebied, dat lijkt me een prima week!

Totaal aantal soorten: 122 / 100

Aantal nieuwe soorten: 4

  • Kanoet
  • Kleine plevier
  • Steltkluut
  • Zilverplevier